Język francuski jest językiem, którym posługuje się (jako głównym) grupa 136 mln. jednostek na naszym globie. Narodził się z łaciny i jest aktualnie jednym z języków wyjątkowo do łaciny podobnych pod względem gramatycznym i pod względem słownictwa. Wpłynęły na ten język też, zwłaszcza pod względem wymowy, języki celtyckie używane przez Galów, i germańskie. Dużą liczbę słów zapożyczono z języka starogreckiego.
Język francuski od XVIII wieku należy do języków międzynarodowych, zwłaszcza dyplomacji i kultury. Międzynarodowy wydźwięk francuskiego przypieczętowała w 1789 roku Akademia Berlińska, przyznając nagrodę Antoine de Rivarola za pracę De l'Universalité de la langue française (O uniwersalizmie języka francuskiego). W języku francuskim pisali m.in. G. W. Leibniz i Jan Nepomucen Potocki (Rękopis znaleziony w Saragossie). Znajomość francuskiego była konieczna dla większości właściwie wyedukowanej ludności do lat 70. XX wieku.
Francuski był modny w Polsce, zwłaszcza wśród arystokracji. W Europie ludzie wykształceni używali co dzień francuskiego, zwłaszcza rosyjska arystokracja. W języku polskim całkiem często używane było francuskie "par excellence". Spuścizna oraz ciągła reklama języka przez władze francuskie powoduje, że nadal ma on istotne znaczenie wbrew wyparcia go w niektórych sytuacjach przez j. angielski.
